een zonnige dag

Er is weer een nieuwe week aangebroken. Wat een stralende dag! Dat voelt goed, een zonnetje, de tuindeur open, kindjes lekker buiten spelen. Soms vraag ik me af of ik wel in Nederland moet blijven. Het nederlandse weer is vaker om te huilen dan om te lachen. Maar vandaag hebben we geluk en ik ga ervan genieten! (hoop ik)

papa

Papa, waarom ben je ziek? Ik weet wel dat je 71 bent en ouderdom komt met gebreken, maar waarom ALS? Dat gun je toch niemand? Een sluimerende moordenaar die mijn vader te grazen neemt. Wat staat ons allemaal te wachten? Je loopt nu alleen moeilijk, maar kan nog bijna alles. Wanneer komt de uitval van de rest van je lichaam? En wat gaat er uitvallen? Je armen, je stem, je adem? pff wil ik het wel weten?

Er moet zoveel geregeld worden. Maar het allerbelangrijkst is dat papa geniet van zijn laatste tijd bij ons. Genieten pap, dat moet je doen.

Een dag...

Een dag als alle andere. Zo voelen alle dagen. Die sleur is zo vermoeiend, maar hoe doorbreek je dingen die al jaren zo zijn? 4 jonge kinderen die elkaar vervelen. Tot tien tellen heeft toch helemaal geen zin, dan ben ik de hele dag aan het tellen. Maar me de hele dag boos voelen, wil ik ook niet. Hoe ga ik dat oplossen? Ik kan wel janken! Een moeder die niet meer kan genieten. Niet meer van haar kinderen, niet meer van haar partner, niet meer van het leven. En dan precies op dat moment komt 1 van de kindjes iets grappigs of liefs doen en dat geeft je weer energie.

Waar beginnen

Beginnen met schrijven. Dat is lastig als je niet weet wat je wilt schrijven. Teveel in mijn hoofd, het moet eruit. Een blog voor mijn zorgen, ideeen, creaties. Mijn leven is zwaar, maar wil het niet missen. Het komt wel weer goed, alleen wanneer...